Een vloek en een zegen

Ik zit op een meditatiekrukje in een grot tegenover een god die ik niet ken. Het is een mooi beeld van een jongeman, ook in kleermakerszit, hij heeft zijn handen over elkaar in zijn schoot, lange haren en kijkt licht vriendelijk, neutraal voor zich uit.

Om hem heen loopt water, dat is het enige geluid dat ik hier hoor. De grot is verlicht met neon disco lichtjes die als sterretjes om me heen dansen. Ik heb mijn telefoon vast en schrijf deze tekst, wat is dit een prachtige plek om te schrijven!

Er komt een man op me af, hij vraagt of hij een foto van me moet maken. Ik bedank hem vriendelijk en zeg nee. Even later bedenk ik me dat het een mooi beeld is om te kunnen delen. Ik, hier, zittend, schrijvend, alleen in deze grot met deze voor mij onbekende God. 

Ik loop naar hem toe en vraag hem dit beeld te fotograferen van een afstand. 

Hij is koppig, hij wil me fotograferen maar op ‘zijn’ manier, hij is hier tenslotte de expert. Hij dwingt me posities aan te nemen met gebrekkig engels:

‘Turn around, turn around’ hij gebaart dat ik me moet omdraaien en mijn handen biddend voor me moet houden. Ik geef aan dat ik niet met mijn rug naar deze god toe wil, hij zucht ‘you turn around’. 

Met tegenzin besluit ik te doen wat hij zegt en bedank hem vervolgens. Hij gebaart naar andere plekjes voor foto’s ‘more more’ maar ik pas, hij zucht geïrriteerd en loopt terug naar zijn stoel bij de ingang van de grot. Iets wat ongemakkelijk van deze ervaring loop ik terug naar het krukje en probeer ik weer de rust en stilte te vangen in mijzelf. 

Als ik de grot verlaat, geef ik de man alsnog een fooitje. Ik besef me dat dit zijn ‘werk’ is, hij heeft een inkomstenbron gevonden en weet waarschijnlijk de mooiste foto’s van je te maken op deze plek.

Met mijn instagram waardige foto ben ik naar buiten gelopen en kijk van een afstandje naar de honderden toeristen die om mij heen krioelen, allemaal met dezelfde foto als ik. En ik besef me; dit is niet de plek waar ik wil zijn, ik wil bij mijn Maurice en Kea zijn. In het moment, met het moment. Daar zitten de verborgen juweeltjes die je nooit online zal vinden.