Nieuw Zeeland is verbluffend mooi, van binnen en van buiten. We zijn hier nu één week en onze eerste indruk is zeer positief. De vriendelijkheid van de mensen hier overvalt me bijna. Het voelt haast té perfect.
Kea en ik bevinden zich in de speeltuin, een tractor met grasmaaier komt aanrijden. Hierin zit een blanke man met een kerstman baard die een fluoride vestje draagt. Terwijl hij langs de speeltuin rijdt en daar de eerste strook maait gaat zijn hand omhoog naar ons. Niet een flauw ‘hallo-tje’ nee een (in Nederlandse cultuur) overdreven groot handgebaar om ons goedendag te wensen. Het doet me glimlachen en ik zwaai vrolijk terug. Hij maait weer verder, ik verplaatst de buggy die dicht bij de rand staat en het volgende rondje kijkt hij met grote ogen naar me en steekt zijn duim omhoog ‘dank’. Fantastisch dit :-). Als hij klaar is met maaien zwaait hij ons vrolijk gedag, de man met de kerstman baard in zijn fluoride vestje heeft zichzelf vereeuwigd.
In Hamilton kom ik 's morgens de buurman tegen, hij zit in zijn auto terwijl wij op de oprit staan. De meest aanstekelijke en enthousiaste lach verschijnt op zijn gezicht terwijl hij naar ons zwaait. Een uur later lopen we door de K-mart, er komt een man naar ons toe gelopen: 'Hi there, you are my neighbours, have a lovely day!’
Maurice en ik blijven ons verbazen over de vriendelijkheid van deze mensen. Ik merk dat ik zelf nog een beetje sceptisch ben, ik kan me niet voorstellen dat iedereen hier zo aardig is. Zou het? Het is echt een genot.
Reacties (1)
Log in om een reactie te plaatsen.
Erg hè! Dat we dan sceptisch raken! Terwijl het zo gemakkelijk is om even vrolijk naar een ander te zijn!