Ze rijden hier rechts

We verlaten het vliegveld van Seoul. De frisse lucht mengt zich met de drukte van taxi's die af en aan rijden. Na een korte vlucht vanuit Osaka voelen de contrasten scherp aan: een andere taal, andere gezichten, andere uitdagingen. Onze taxichauffeur wenkt ons vriendelijk en gebaart dat we hem mogen volgen. We lopen achter hem aan, langs rijen auto's die glanzen in het zonlicht, tot we stoppen bij een grote wagen—een kruising tussen een van en een SUV.

We stappen in en kijken verbaasd om ons heen. Het stuur zit aan de ‘verkeerde’ kant. Rechts. Even wisselen we een blik. Wat gek. Na maanden links te hebben gereden, voelt dit bijna vreemd, alsof we terugkeren naar een oude gewoonte die diep weggestopt zat. 

Na ons rechtsrijdende avontuur in Dubai, hebben we vanaf Sri Lanka de linksrijdende cultuur niet meer verlaten. Uit onderzoek blijkt dat het gemiddeld genomen 66 dagen duurt voordat een ‘nieuwe’ gewoonte een gewoonte wordt. Meer dan 200 dagen was links rijden ons nieuwe normaal, nu keren we terug naar een oud normaal dat ooit vanzelfsprekend was, maar nu bijna nieuw aanvoelt.

Een normaal waarin rechts rijden weer de standaard is. Waar vaste structuren, ritmes, feestjes, verjaardagen en koffietjes ons leven vormden. Een normaal waar we enerzijds naar verlangen en anderzijds van weg willen blijven. Spannend om weer rechts te gaan rijden. 

Ik wens ons dat we een beetje in het midden kunnen rijden. Niet gevaarlijk, maar af en toe wel een klein risico ;-). 

Want wat voor de één normaal is, voelt vreemd voor een ander. Links of rechts—het is maar net waar je vandaan komt.Na zoveel verschillende culturen en landen te hebben ontmoet, blijft één cliché overeind: overal is het hetzelfde, en toch altijd anders.